silnik cieplny spalinowy

esen
Silnik o zapłonie samoczynnym (znany jako silnik wysokoprężny lub silnik Diesla, ZS) ? silnik cieplny spalinowy tłokowy o spalaniu wewnętrznym, w którym ciśnienie maksymalne czynnika jest znacznie większe niż w silnikach niskoprężnych (z zapłonem iskrowym), a do zapłonu paliwa nie jest wymagane żadne zewnętrzne źródło energii, ma miejsce zapłon samoczynny1.

Do cylindra dostarczane jest powietrze, a kiedy tłok zbliża się do swojego GMP następuje wtrysk paliwa, które następnie spala się po przekroczeniu w komorze spalania temperatury jego zapłonu.

Do zainicjowania zapłonu nie są potrzebne tak jak w przypadku silnika o zapłonie iskrowym zewnętrzne źródła ciepła1.

Stopień sprężania w silnikach wysokoprężnych mieści się w przedziale 12-251.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_o_zap%C5%82onie_samoczynnym

Pojazd Siegfrieda Marcusa

Pierwsze pojazdy napędzane parą (1769-1830) Powóz parowy konstrukcji Richarda Trevithicka stosowany w Londynie z 1802 Lokomotywa Trevithicka Rakieta Stephensona Lokomotywa Johna Blenkinsopa z 1812 Pojazd Siegfrieda Marcusa z 1889 Ford Model T z 1911 Jednak pierwszym udokumentowanym pojazdem napędzanym silnikiem cieplnym był parowy wehikuł francuskiego inżyniera wojskowego, Nicolasa-Josepha Cugnot, zbudowany w 1769. Pojazd Cugnot?a przeznaczony do ciągnięcia dział, był napędzany prymitywną, dwucylindrową maszyną parową, która umożliwiała jego ruch z prędkością zaledwie 4 km/h. Dlatego też, pojazd ten nie doczekał się uznania ówczesnych ludzi i szybko odszedł w zapomnienie. W 1801 angielski inżynier Richard Trevithick reaktywował ideę użycia maszyny parowej do napędzania pojazdu.

Udoskonaliwszy maszynę parową, zastosował ją do napędu, ?lokomotywy drogowej? i jako pierwszy w świecie, w 1804 przejechał pomyślnie 150 km, zabierając jednocześnie 12 pasażerów.

Parowóz ten nie odniósł jednak sukcesu finansowego, i dlatego też często błędnie podaje się Rakietę George?a i Roberta Stephensonów jako pierwszy parowóz świata.
Został on skonstruowany w 1829, właściwie była to udoskonalona wersja parowozów konstruowanych w poprzednich latach (pierwszą linię kolejowa George Stephenson uruchomił już w 1825).
W Rakiecie zastosowano wielorurowy kocioł, który znacznie poprawił jej osiągi.
Zbudowano ją głównie dla uczestnictwa w konkursie Rainhill Trials, którego zwycięska maszyna miała być używana przez kolej Liverpool ? Manchester.

Rakieta zwyciężyła, ponieważ jako jedyna przetrwała wszystkie próby, a jej osiągi odpowiadały organizatorom.

15 września 1830 miał miejsce pierwszy śmiertelny wypadek w historii kolei ? podczas oficjalnego otwarcia linii Liverpool ? Manchester, zginął William Huskisson. Kalendarium ok.

4000 p.n.e.
? koło 1740 ? najstarszy znany rysunek parowego działa samobieżnego 1769 ? artyleryjski ciągnik parowy Nicolasa Cugnota 1801 ? parowy trójkołowiec Richarda Trevithicka 1811 ? angielski wynalazca John Blenkinsop wraz Matthew Murrayem opatentował konstrukcję parowozu z kołem zębatym poruszającym się po zębatej szynie biegnącej z boku torów. 1825 ? dyliżans parowy (omnibus) Gurneya w Anglii 1827 ? amerykański pojazd parowy Oshkosh Shomera i Farranda 1834 ? dyliżans parowy Dietza we Francji 1865 ? angielska ustawa Ustawa o czerwonej fladze praktycznie zakazuje używania drogowych pojazdów parowych 1875 ? pierwszy pojazd z silnikiem spalinowym ? Siegfried Marcus, Wiedeń 1888 samochód ze skrzynią biegów ? Carl Benz Opona pneumatyczna ? John Boyd Dunlop 1894 ? we Francji odbył się pierwszy wyścig samochodowy z serii Grand Prix na 126 km trasie Paryż ? Rouen 1897 ? Stanisław Grodzki uzyskuje pierwsze prawo jazdy wydane w Warszawie na prowadzenie samochodu Peugeot P-9 1904 ? w Warszawie powstają omnibusy z silnikiem 1913 ? taśma produkcyjna ? Henry Ford 1919 ? rozrusznik silnika elektryczny 1925 ? hamulec hydrauliczny 1932 ? automatyczna skrzynia biegów ? F.
Kreis, Niemcy 1947 ? opona bezdętkowa 1954 ? silnik Wankla Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Historia_motoryzacji

Budowa opony

esen
W oponie diagonalnej cała osnowa opony składa się kilku warstw tkanin ułożonych na przemian w dwóch kierunkach, pod różnym kątem, lecz zawsze mniejszym niż 90°.

Liczba warstw zależy od wielkości i obciążenia na jakie projektowano oponę.

Konstrukcja ta pozwala na rezygnację z zastosowania opasania, lecz go nie wyklucza.

Opona diagonalna z opasaniem nazywana jest oponą opasaną. Zalety (w stosunku do opon radialnych): wyższy komfort jazdy, zwłaszcza na drogach o złej nawierzchni duża odporność ścianki bocznej na uszkodzenia mechaniczne Wady (w stosunku do opon radialnych): mniejsza precyzja prowadzenia znacznie gorsze zachowanie się opony w czasie jazdy po łuku zwiększone zużycie paliwa Opona radialna (promieniowa) W oponie radialnej osnowa ułożona jest promieniowo (radialnie ? stąd nazwa), czyli pod kątem 90°.
Dla jej wzmocnienia stosuje się warstwy opasania.
Takie ułożenie osnowy powoduje większą elastyczność boku opony, a warstwy opasania zapewniają usztywnienie bieżnika, co odpowiednio poprawia zachowanie się podczas jazdy po łuku i zwiększa powierzchnię styku opony z nawierzchnią. Zalety (w stosunku do opon diagonalnych): precyzyjne prowadzenie mniejsze zużycie paliwa Wady (w stosunku do opon diagonalnych): niska odporność ścianki bocznej na uszkodzenia mechaniczne konieczność stosowania tulei metalowo-gumowych w zawieszeniu Opona dętkowa Opona dętkowa, opatentowana przez firmę Michelin w 1930 roku, to opona w której za utrzymanie odpowiedniego ciśnienia odpowiedzialna jest dętka. Oponę dętkową oznacza się TT (z ang.: Tube Type). Opona bezdętkowa Opona bezdętkowa, to opona w której za utrzymanie odpowiedniego ciśnienia odpowiedzialna jest sama opona. Szczelność pomiędzy oponą a obręczą zapewnia odpowiednio wzmocniona stopka. Oponę bezdętkową oznacza się TL (z ang.: Tube-less). Opona "runflat" Runflat to technologia umożliwiająca jazdę na przebitej oponie na dystansie do 80 km z prędkością do 80 km/h.

W razie uszkodzenia lub przebicia boki w tradycyjnej oponie ulegają poważnym odkształceniom i uniemożliwiają dalszą jazdę.

W oponach typu runflat boki opony są znacząco wzmocnione, co zmniejsza jej ugięcie podczas nagłej utraty ciśnienia, po przebiciu nadal zachowują elastyczność6.
Podstawową wadą tego typu opon jest niższy komfort jazdy i wyższe opory toczenia niż w tradycyjnych oponachŹródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Opona_pneumatyczna
.

Widok do druku:

esen